World of Aghart. Zeszyt 2
Hubert Ronek rozkręca swoją serię komiksową w klimatach fantastyki. W maju pisałem o pierwszym zeszycie, więc nie minęło pół roku, a mamy „World of Aghart. Zeszyt 2”. Zgodnie z zapowiedzią ojciec tego świata nie robi wszystkiego sam. Szkic i koncept okładki wykonał Kajetan Wykurz. I w sumie fajnie, jeśli dzięki temu kolejne zeszyty będą pojawiały się częściej.
W skrócie
World of Aghart. Zeszyt 2 – Hubert Ronek rozwija swój świat
Z tym że resztę nadal robi Hubert Ronek, a pomoc jest raczej techniczna niż kreatywna. Właściwie to graficznie drugi zeszyt niewiele różni się od pierwszego, choć oczywiście niuanse szkicu da się wychwycić. Ale że Ronek położył tusz i kolory, obie części wyglądają spójnie.
To jest bardzo kolorowy komiks, mimo że niektóre sceny rozgrywają się w lochach. Kolor pojawia się też w dymkach dla podkreślenia emocji, choćby gniewu. Moim ulubieńcem jest turkusowy stworek, towarzysz Dawida, który w poprzednim zeszycie ewoluował. Zresztą potworki to bardzo ważna warstwa, bo zanosi się na to, że element pojedynków będzie ważniejszy niż intryga z mnichami. A już na pewno w zaplanowanym spin-offie.
Filmowe kadrowanie i komiksowe rzemiosło
No i nadal jest to seria Ronka pod względem pomysłów i scenariusza. Co to jest za sposób na rozpoczęcie odcinka, żeby wpychać głównego bohatera do więzienia! Podczas gdy śmiałek kpi sobie z tortur, z cienia wychodzą jakieś żarłoczne stworki. Wtedy robi się niewesoło i następuje jeden z moich ulubionych momentów w tym komiksie. Kadrowanie skupia się na zębach potworków, ale zmienia się sceneria. I właściciel uzębienia. Filmowe zagranie!
Bardzo podoba mi się też wspinaczka po stromym klifie. Turkusowy stworek z wielkimi przedramionami wykonuje kilka dynamicznych ewolucji, aż mi zdmuchuje czapeczkę z głowy. Zresztą te momenty realizowane są bez żadnego komentarza. Czyste sekwencje. A jak ktoś umie je rozplanować, a Ronek umie, to wychodzi płynnie. Komiksowe rzemiosło.
Janusz, Obeliks i książę Zuko. Nie każdy projekt postaci trafia w punkt
Projekty postaci w zasadzie mi się podobają. Potworki wyglądają czadersko, może i trochę groźnie. Łykam też pęknięty łeb najwyższego mnicha, choć wygląda raczej jak jakaś ułomność. Za to z nowych postaci zupełnie nie podoba mi się Janusz. Jest to zupełnie niestrawny miszmasz Obeliksa, księcia Zuko, Angela z X-Men i ronkowego bohatera z „Jestem Bogiem”. No ja rozumiem, że w światach tego typu można wszystko, ale chyba czasem nie wypada.
Na końcu zeszytu… no kto zgadnie? No brawo dla pani z niebieskim pudelkiem. Tak, na końcu znajdziecie cliffhanger. Pada bezwzględne i chłodne „finish him”, ale topór nad szyją bohatera będzie wisiał aż do następnego zeszytu. Ronek ciągle podsyca ciekawość, mniemam, że najlepsze dopiero się wydarzy. Ot, choćby dowiemy się, czym jest to tajemnicze przejście. Ponoć już ktoś wie.
Aha, z dodatków dowiecie się, że jedna postać miała nazywać się Toozg. I niby finalnie nazywa się inaczej, aby nie upolityczniać komiksów, ale nawet komentarz z boku już jest komentarzem. Czy bać się takich zagrań? Polacy uwielbiają się dzielić i stawać po którejś ze stron, więc pewnie podziałów nie ma co pogłębiać. Nadal nie brakuje takich, którzy nie boją się wyrażać swojej krytyki, a gdyby jeszcze Toozg czegoś naobiecywał, to dla mnie byłaby bomba.
World of Aghart i bajery od Pop Kadru
Polecam zajrzeć na stronę Pop Kadr. Znajdziecie tam dużo bajerów, nawet dla samego „World of Aghart” już tego sporo. Choćby szkicownik czy numerowany wariant blank z twardą okładką. Obecnie trwa przedsprzedaż kontynuacji „W.E.”. Nie ma zbiórek, ale ta forma też jest całkiem emocjonująca. Mi w zasadzie podstawowa wersja zazwyczaj wystarcza, ale jak lubicie takie bajery, to będziecie wniebowzięci.
Czytaj więcej: World of Aghart. Zeszyt 1 – Hubert Ronek otwiera nowy fantastyczny świat
Informacje o wydaniu
Scenarzysta: Hubert Ronek
Ilustrator: Hubert Ronek, Kajeten Wykurz
Wydawca: POP KADR
Seria: World of Aghart
Format: 170×260 mm
Liczba stron: 40
Oprawa: Miękka
Druk: kolor
Egzemplarz udostępniony przez wydawnictwo
