Wilk pies i owce – wilczy artykuł nr 82
„Wilk pies i owce” to humorystyczna książeczka, która ukazała się w imprincie Krótkie Gatki 13 lat temu. Miałem z trzy podejścia do tej książeczki i w sumie nie wiem, dlaczego się od niej odbijałem. Za mało obrazków na komiks, zbyt duże litery i ilustracji na „poważną” książkę. Niemniej frajdy tyle, że formą nie ma co się przejmować.

W skrócie
Wilk, pies i owce – bajka blisko komiksu
Do komiksów blisko, w końcu Bartosz Minkiewicz to współtwórca Wilqa, jednego z niewielu polskich superbohaterów, a z Opola to już w ogóle wyjątek. Za tekst odpowiedzialny był Przemysław Wechterowicz, znany mi już z „Superhipermegaważnej misji” – no ciekawe to było.
Graficznie mamy tu pojedynek między słowem a rysunkami, bo same litery są elementem wystroju i oprócz treści też graficznie przystrajają strony. Bądź to wielkością, bądź kapitalikami. Czysta linia Minkiewicza i prosty styl uzupełnia czasem kolor pomarańczowy, pasujący do lekkiego, zwiewnego, wywołującego uśmiech tekstu. Frajda. Mówiłem? Mówiłem.
Pętla, która prowadzi do zaskakującego finału
„Wilk pies i owce” sprawdzi się jako bajka na dobranoc, która będzie bawić i dzieci, i rodzica. Jest śmiesznie, są zwierzątka typowe dla bajek. Oczywiście wilk chce zjeść owce i to najlepiej wszystkie 13 na raz. Na drodze wilka jednak stoi pies, który oprócz zamiłowania do motoryzacji (co pchlarze mają do tych opon, to ja nie wiem) ma strzec stada. I właściwie mu się udaje, choć zalicza wpadki.

Wechterowicz opiera wszystko na konstrukcji spirali, bo wilk to ma co chwilę nowy plan, jak pożreć owce. I w sumie ma aż pięć podejść. Także ciut więcej niż w bajce ze świnkami. Z innej bajki wiemy, że wilk jest na tyle zdeterminowany, że aby osiągnąć cel, jest w stanie przebrać się, choćby za babcię. I co prawda do tego tu nie dochodzi, bo jest dużo zabawniej, bo pierwszy kostium na scenie to przebranie za księdza proboszcza. Ale bywa też dużo poważniej, gdy wilczysko przebiera się za… śmierć.
Poruszanie się po pętlach nie nudzi, mimo że szybko można się zorientować, że jesteśmy w miejscu, w którym już byliśmy. Każdy plan przeprowadzany jest dokładnie tak samo, pojawiają się takie same zakręty, ale wtedy wpada zakończenie. I mi lekko opadła szczęka, bo spodziewałem się slapstickowego zakończenia, a tymczasem jest dużo… mocniejsze. Jeżeli wasza czujność da się uśpić, to dostaniecie końcówką w twarz.
Kafejki internetowe, Gadu-Gadu i nostalgia za latami 90.
Dodatkowym wystrojem są elementy zamierzchłej epoki. Wiadomo. Jak bajka, to musi się rozgrywać dawno, dawno temu. Dzisiejsze dzieciaki na pewno nie pamiętają połowy lat 90. i dziwów, po których dzisiaj nie ma już śladu. Jeżeli będziecie czytać z dzieciakami, to spodziewajcie się pytań: co to były te kafejki internetowe, Gadu-Gadu czy budki telefoniczne. Ach, nostalgia. Piękne to były czasy. Teraz już nie ma czasów.

Ta książeczka przeleżała u mnie trochę i w sumie złapałem ją z półki w pośpiechu, bo nie wiedziałem, co wziąć do autobusu. Czy to przypadek? Chyba nie, przynajmniej takie są znaki. Minęło 13 lat od premiery, tyle samo co owiec. Ponadto dzisiejszy księżyc w pełni pojawi się w Baranie, a spod takiego znaku jest też tytułowy pchlarz. A może na siłę szukam wytłumaczenia, polecając książeczkę, której u wydawcy już nie kupicie, ale znowu w internetach można jeszcze trafić. Ja się bawiłem doskonale.
Czytaj więcej: Superhipermegaważna misja
Informacje o wydaniu:
Autorzy: Minkiewicz Bartosz, Wechterowicz Przemysław
Stron: 64
Oprawa: twarda
Druk: kolorowy
Format: 210 × 277 mm
Wydawnictwo: Kultura Gniewu
Czytaj więcej:
- Człowiek Wilk
- To nie jest las dla starych wilków
- Smacznego proszę wilka
- Rufus. Wilk w owczej skórze
- Wilcze imperium
- Wilczyca
- Pan Kawalarz Wilk
- Wilcze sny
- Synowie Białego Wilka
- Wilk (z szuflady)
- Noc wilczej strzelby
- Wilki i koźlęta
- Serce wilka
- Jego wilczy sekret. Tom 1
- Śladem białego wilka
- Szósty rewolwer. Tom 5. Zimowe wilki
- Zima wilka
- Samotny wilk i szczenię. Tom 1. Szlak śmierci
- Wilki w ścianach
- Wilcze dzieci
- Ognisty wilk w Smallville
- Wilczyce deszczu
- Dwa małe wilczki
- Borka i Sambor. Wilki
- Błękitna jaszczurka. 4. Uśmiech wilka
- To nie jest BICEPS dla starych wilków
- WILK
- Czerwone wilczątko
- Król Wilków
- Tetfol. 1. Syn wilka
- Lisica i wilk
- Lux in tenebris. 2. Wilcza gontyna
- Wilczyca i czarny książę. Tom 1
- Yakari. W krainie wilków. Tom 8
- Kapitan Kloss. Gruppenführer Wolf
- Królewska Krew. Tom 3. Wilki i królowie
- Wilki. Historie prawdziwe
- Samotny wilk i szczenię. Tom 1 (nowa edycja od Hanami)
- Wydział 7. Wilki. Zeszyt 10
- Adaptacje literatury, Biały kieł
- Dwa gwoździe. Tom 2 (Telefon do piekła, Matka wilków)
- Samotny wilk i szczenię. Tom 2
- Elryk. Biały wilk. Tom 3
- S/N (wilk z S/N)
- Samotny wilk i szczenię. Tom 3
- Lupus. Tom 1
- Podziemny krąg. Wilk w matni
- Beastars. Tom 1
- Wiedźmin. Ballada o dwóch wilkach. Tom 7
- Wilcze doły
- Samotny wilk i szczenię. Tom 4
- Wolfhunt. Zguba
- Wilki z Nowego Meksyku
- MUTE – ON/OFF (Wolf)
- Samotny wilk i szczenię. Tom 5
- Wilk morski
- Alpha. Zapłata dla wilków. Tom 3
- Samotny wilk i szczenię. Tom 6
- Anne Bonny. Wilczyca z Karaibów. Tom 1
- Wilki, śpijcie dobrze
- Szary wilk. Panzerkampfwagen VIII Maus
- Wilk, który się zgubił
- Samotny wilk i szczenię. Tom 7
- „Podręcznik dla Superbohaterów. Część 4. Wilk nadchodzi”
- Conan Barbarzyńca. Kolekcja. Prawo wilków. Tom 52
- Samotny wilk i szczenię. Tom 8
- Wędrówek kilka Czerwonego Wilka
- Thorgal. Louve. Tom 1. Raissa
- Jego wilczy sekret – seria
- Wilcy pode drzwi podleźli!
- Wróć mój wilku wróć!
- Thorgal. Louve. Dłoń boga Tyra. Tom 2
- Kajtek i Koko. Śladem białego wilka. Tom 2. Chybiony strzał
- Thorgal. Louve. Królestwo chaosu. Tom 3
- Thorgal. Louve. Crow. Tom 4
- Thorgal. Louve. Skald. Tom 5
- Thorgal. Louve. Królowa czarnych elfów
- Thorgal. Louve. Nidhogg. Tom 7
- Młodzi Przyrodnicy. Wilki
- Anne Bonny. Wilczyca z Karaibów. Tom 2
- Czerwone Żagle. Noc Wilka









