Thorgal. Louve. Nidhogg. Tom 7 – wilczy artykuł nr 78

Po przetasowaniach w głównej serii wydawnictwo Lombard postanowiło pozamykać spin offy i tak „Thorgal. Louve. Nidhogg” to pierwszy z finałów. Trochę szkoda, bo lubiłem tę serię, ale ile można pompować nowe odcinki z wątków starych tomów, w tym „Aaricii”, „Gwiezdnego dziecka” i „Strażniczki kluczy”. Tu już para się wyczerpała i Surżenko z Yannem dolecieli na oparach.

Thorgal. Louve. Nidhogg

Mitologia nordycka spotyka science fiction

Yann świetnie i trochę inaczej niż Van Hamme skrzyżował wątki science fiction z nordycką mitologią. Z jakiejś dziury została wyciągnięta gwiezdna kołyska Thorgala wykonana z Metalu, Który Nie Istniał. No czyli nie pochodziła z Ziemi. Surowiec ma zostać użyty przez czarne elfy do ścięcia Yggdrasila, a kuciem toporów zajmują się oczywiście krasnoludy. How cool is that?

Jak dołożyć do tego postacie drugoplanowe, które wchodzą na kurs kolizyjny z Aaricią i tworzą emocjonalny trójkąt, to wychodzi już ciekawa mieszanka obyczajówki z fantastyką. Na dodatek końcówka serii wypada bardzo baśniowo, bo wychodzi na to, że w żonie Thorgala lepiej się nie zakochiwać. Księżniczka przeklęta przez los. Znamy to! Jeden z absztyfikantów z przystojnego wikinga zmienia się sukcesywnie w zwierzę, a drugi, mimo że kiedyś mógł przybrać jakikolwiek kształt, nawet ślicznego jednorożca, teraz skazany jest na aparycję elfa i to tej brzydkiej odmiany.

Pośpiech widoczny w scenariuszu

Co prawda, gdy porządkuję sobie wątki, to „Thorgal. Louve. Nidhogg” zaczyna mi się bardzo podobać, ale tym bardziej świadczy to o tym, że komiks został wykonany pośpiesznie. Z dwóch mocnych zwrotów akcji tylko jeden został przeprowadzony zgrabnie i to na nim oparte zostało zakończenie, którego w sumie można było się domyślić. Biedny Vigrid. Sroga kara, ale nawet dla mniejszego boga 987 lat to niedużo. Chyba. Tak myślę.

Natomiast zapauzowane tuż przed uwolnieniem dzikiej części osobowości Louve, bo ta jak prawdziwa wilczyca ma dwa oblicza, nie zostaje przeprowadzone i nie wiadomo czemu. Chyba że do tego dochodzi, a nie zostało to skomentowane z jakichś powodów. Nie wiem, może Yann już wiedział, że będzie pisał główną serię i wyprowadzał sobie wątki pod spotkanie całej rodziny.

Nidhogg na okładce i w środku

Rysunkowo i kolorystycznie jest za słodko, choć okładka Rosińskiego jest genialna. Czerwone oko Nidhogga płonie niczym wszechwidzące oko Saurona. Widać, że oręż, który trzymają Louve i Tjahzi, niewiele pomoże.

Niestety w środku wąż często wygląda jak zmokły i na dodatek z deka niepełnosprawny kogut. Rzuca się po kadrach i zwraca wzrok w stronę swoich przeciwników w takich momentach, jakby dopiero się obudził. Kupuję co prawda wersję Surżenki, ale u Rosińskiego czuć było, jak wrednym bydlakiem jest Nidhogg. Niemniej gdyby ten album ilustrował mistrz, to byłby jeszcze bardziej kolorowy, a złowrogiego cieniowania byłoby jeszcze mniej.

Thorgal. Louve. Nidhogg

Drugoplanowe klauny

Nie przekonują też inne postacie drugoplanowe. Volsung, oślizgły typ przemieniony w „Strażniczce kluczy” w żabę, chyba dla żartu, który miał zostać przy następnej okazji odkręcony, podkreśla nieudaczny duet głównych przeciwników. Skacze ta żaba, wypinając tyłek, przez co ciągle chce mi się z tego śmiać. Jak brać takich typów na poważnie? Nie da się.

No i w końcu nowa Strażniczka Kluczy. Bogowie mieli świetny plan, aby przejścia chroniła inna osoba, bo stara zbyt szybko ulegała wpływom przystojnych mężczyzn, zwłaszcza Thorgala. No to nowa jest wrażliwa na uroki kobiet i to nie tak, że trwa subtelna gra, tylko niemal wykrzykuje „haba, haba!”. Żenada.

Trochę szkoda, może jeszcze przekonam się ciut bardziej do tego tomu. Kilka elementów mogło być bardziej przemyślanych. Na pewno zrezygnowałbym z żabiej wersji Volsunga, co można było zrobić jakimś sprytnym fabularnym chwytem. Niemniej chyba ówczesnej ekipy nie było stać na lepszy efekt. Zrobili, co mogli. Przed powrotem do głównej serii idę teraz do dwóch ostatnich tomów o Kriss de Valnor. Do zobaczenia!

Informacje o wydaniu

Scenarzysta: Yann

Ilustrator: Roman Surżenko

Tłumacz: Wojciech Birek

Wydawca: Egmont

Seria: Thorgal: Louve

Format: 215 x 290 mm

Liczba stron: 48

Oprawa: Twarda

Druk: kolor

Do tej pory ukazały się

  1. Człowiek Wilk
  2. To nie jest las dla starych wilków
  3. Smacznego proszę wilka
  4. Rufus. Wilk w owczej skórze
  5. Wilcze imperium
  6. Wilczyca
  7. Pan Kawalarz Wilk
  8. Wilcze sny
  9. Synowie Białego Wilka
  10. Wilk (z szuflady)
  11. Noc wilczej strzelby
  12. Wilki i koźlęta
  13. Serce wilka
  14. Jego wilczy sekret. Tom 1
  15. Śladem białego wilka
  16. Szósty rewolwer. Tom 5. Zimowe wilki
  17. Zima wilka
  18. Samotny wilk i szczenię. Tom 1. Szlak śmierci
  19. Wilki w ścianach
  20. Wilcze dzieci
  21. Ognisty wilk w Smallville
  22. Wilczyce deszczu
  23. Dwa małe wilczki
  24. Borka i Sambor. Wilki
  25. Błękitna jaszczurka. 4. Uśmiech wilka
  26. To nie jest BICEPS dla starych wilków
  27. WILK
  28. Czerwone wilczątko
  29. Król Wilków
  30. Tetfol. 1. Syn wilka
  31. Lisica i wilk
  32. Lux in tenebris. 2. Wilcza gontyna
  33. Wilczyca i czarny książę. Tom 1
  34. Yakari. W krainie wilków. Tom 8
  35. Kapitan Kloss. Gruppenführer Wolf
  36. Królewska Krew. Tom 3. Wilki i królowie
  37. Wilki. Historie prawdziwe
  38. Samotny wilk i szczenię. Tom 1 (nowa edycja od Hanami)
  39. Wydział 7. Wilki. Zeszyt 10
  40. Adaptacje literatury, Biały kieł
  41. Dwa gwoździe. Tom 2 (Telefon do piekła, Matka wilków)
  42. Samotny wilk i szczenię. Tom 2
  43. Elryk. Biały wilk. Tom 3
  44. S/N (wilk z S/N)
  45. Samotny wilk i szczenię. Tom 3
  46. Lupus. Tom 1
  47. Podziemny krąg. Wilk w matni
  48. Beastars. Tom 1
  49. Wiedźmin. Ballada o dwóch wilkach. Tom 7
  50. Wilcze doły
  51. Samotny wilk i szczenię. Tom 4
  52. Wolfhunt. Zguba
  53. Wilki z Nowego Meksyku
  54. MUTE – ON/OFF (Wolf)
  55. Samotny wilk i szczenię. Tom 5
  56. Wilk morski
  57. Alpha. Zapłata dla wilków. Tom 3
  58. Samotny wilk i szczenię. Tom 6
  59. Anne Bonny. Wilczyca z Karaibów. Tom 1
  60. Wilki, śpijcie dobrze
  61. Szary wilk. Panzerkampfwagen VIII Maus
  62. Wilk, który się zgubił
  63. Samotny wilk i szczenię. Tom 7
  64. „Podręcznik dla Superbohaterów. Część 4. Wilk nadchodzi”
  65. Conan Barbarzyńca. Kolekcja. Prawo wilków. Tom 52
  66. Samotny wilk i szczenię. Tom 8
  67. Wędrówek kilka Czerwonego Wilka
  68. Thorgal. Louve. Tom 1. Raissa
  69. Jego wilczy sekret – seria
  70. Wilcy pode drzwi podleźli!
  71. Wróć mój wilku wróć!
  72. Thorgal. Louve. Dłoń boga Tyra. Tom 2
  73. Kajtek i Koko. Śladem białego wilka. Tom 2. Chybiony strzał
  74. Thorgal. Louve. Królestwo chaosu. Tom 3
  75. Thorgal. Louve. Crow. Tom 4 – wilczy artykuł nr 75 – spin-off o córce Thorgala
  76. Thorgal. Louve. Skald. Tom 5 – wilczy artykuł 76

Share This: