Thorgal. Louve. Nidhogg. Tom 7 – wilczy artykuł nr 78
Po przetasowaniach w głównej serii wydawnictwo Lombard postanowiło pozamykać spin offy i tak „Thorgal. Louve. Nidhogg” to pierwszy z finałów. Trochę szkoda, bo lubiłem tę serię, ale ile można pompować nowe odcinki z wątków starych tomów, w tym „Aaricii”, „Gwiezdnego dziecka” i „Strażniczki kluczy”. Tu już para się wyczerpała i Surżenko z Yannem dolecieli na oparach.

W tym artykule
Mitologia nordycka spotyka science fiction
Yann świetnie i trochę inaczej niż Van Hamme skrzyżował wątki science fiction z nordycką mitologią. Z jakiejś dziury została wyciągnięta gwiezdna kołyska Thorgala wykonana z Metalu, Który Nie Istniał. No czyli nie pochodziła z Ziemi. Surowiec ma zostać użyty przez czarne elfy do ścięcia Yggdrasila, a kuciem toporów zajmują się oczywiście krasnoludy. How cool is that?
Jak dołożyć do tego postacie drugoplanowe, które wchodzą na kurs kolizyjny z Aaricią i tworzą emocjonalny trójkąt, to wychodzi już ciekawa mieszanka obyczajówki z fantastyką. Na dodatek końcówka serii wypada bardzo baśniowo, bo wychodzi na to, że w żonie Thorgala lepiej się nie zakochiwać. Księżniczka przeklęta przez los. Znamy to! Jeden z absztyfikantów z przystojnego wikinga zmienia się sukcesywnie w zwierzę, a drugi, mimo że kiedyś mógł przybrać jakikolwiek kształt, nawet ślicznego jednorożca, teraz skazany jest na aparycję elfa i to tej brzydkiej odmiany.
Pośpiech widoczny w scenariuszu
Co prawda, gdy porządkuję sobie wątki, to „Thorgal. Louve. Nidhogg” zaczyna mi się bardzo podobać, ale tym bardziej świadczy to o tym, że komiks został wykonany pośpiesznie. Z dwóch mocnych zwrotów akcji tylko jeden został przeprowadzony zgrabnie i to na nim oparte zostało zakończenie, którego w sumie można było się domyślić. Biedny Vigrid. Sroga kara, ale nawet dla mniejszego boga 987 lat to niedużo. Chyba. Tak myślę.
Natomiast zapauzowane tuż przed uwolnieniem dzikiej części osobowości Louve, bo ta jak prawdziwa wilczyca ma dwa oblicza, nie zostaje przeprowadzone i nie wiadomo czemu. Chyba że do tego dochodzi, a nie zostało to skomentowane z jakichś powodów. Nie wiem, może Yann już wiedział, że będzie pisał główną serię i wyprowadzał sobie wątki pod spotkanie całej rodziny.
Nidhogg na okładce i w środku
Rysunkowo i kolorystycznie jest za słodko, choć okładka Rosińskiego jest genialna. Czerwone oko Nidhogga płonie niczym wszechwidzące oko Saurona. Widać, że oręż, który trzymają Louve i Tjahzi, niewiele pomoże.
Niestety w środku wąż często wygląda jak zmokły i na dodatek z deka niepełnosprawny kogut. Rzuca się po kadrach i zwraca wzrok w stronę swoich przeciwników w takich momentach, jakby dopiero się obudził. Kupuję co prawda wersję Surżenki, ale u Rosińskiego czuć było, jak wrednym bydlakiem jest Nidhogg. Niemniej gdyby ten album ilustrował mistrz, to byłby jeszcze bardziej kolorowy, a złowrogiego cieniowania byłoby jeszcze mniej.

Drugoplanowe klauny
Nie przekonują też inne postacie drugoplanowe. Volsung, oślizgły typ przemieniony w „Strażniczce kluczy” w żabę, chyba dla żartu, który miał zostać przy następnej okazji odkręcony, podkreśla nieudaczny duet głównych przeciwników. Skacze ta żaba, wypinając tyłek, przez co ciągle chce mi się z tego śmiać. Jak brać takich typów na poważnie? Nie da się.
No i w końcu nowa Strażniczka Kluczy. Bogowie mieli świetny plan, aby przejścia chroniła inna osoba, bo stara zbyt szybko ulegała wpływom przystojnych mężczyzn, zwłaszcza Thorgala. No to nowa jest wrażliwa na uroki kobiet i to nie tak, że trwa subtelna gra, tylko niemal wykrzykuje „haba, haba!”. Żenada.
Trochę szkoda, może jeszcze przekonam się ciut bardziej do tego tomu. Kilka elementów mogło być bardziej przemyślanych. Na pewno zrezygnowałbym z żabiej wersji Volsunga, co można było zrobić jakimś sprytnym fabularnym chwytem. Niemniej chyba ówczesnej ekipy nie było stać na lepszy efekt. Zrobili, co mogli. Przed powrotem do głównej serii idę teraz do dwóch ostatnich tomów o Kriss de Valnor. Do zobaczenia!
Informacje o wydaniu
Scenarzysta: Yann
Ilustrator: Roman Surżenko
Tłumacz: Wojciech Birek
Wydawca: Egmont
Seria: Thorgal: Louve
Format: 215 x 290 mm
Liczba stron: 48
Oprawa: Twarda
Druk: kolor
Do tej pory ukazały się
- Człowiek Wilk
- To nie jest las dla starych wilków
- Smacznego proszę wilka
- Rufus. Wilk w owczej skórze
- Wilcze imperium
- Wilczyca
- Pan Kawalarz Wilk
- Wilcze sny
- Synowie Białego Wilka
- Wilk (z szuflady)
- Noc wilczej strzelby
- Wilki i koźlęta
- Serce wilka
- Jego wilczy sekret. Tom 1
- Śladem białego wilka
- Szósty rewolwer. Tom 5. Zimowe wilki
- Zima wilka
- Samotny wilk i szczenię. Tom 1. Szlak śmierci
- Wilki w ścianach
- Wilcze dzieci
- Ognisty wilk w Smallville
- Wilczyce deszczu
- Dwa małe wilczki
- Borka i Sambor. Wilki
- Błękitna jaszczurka. 4. Uśmiech wilka
- To nie jest BICEPS dla starych wilków
- WILK
- Czerwone wilczątko
- Król Wilków
- Tetfol. 1. Syn wilka
- Lisica i wilk
- Lux in tenebris. 2. Wilcza gontyna
- Wilczyca i czarny książę. Tom 1
- Yakari. W krainie wilków. Tom 8
- Kapitan Kloss. Gruppenführer Wolf
- Królewska Krew. Tom 3. Wilki i królowie
- Wilki. Historie prawdziwe
- Samotny wilk i szczenię. Tom 1 (nowa edycja od Hanami)
- Wydział 7. Wilki. Zeszyt 10
- Adaptacje literatury, Biały kieł
- Dwa gwoździe. Tom 2 (Telefon do piekła, Matka wilków)
- Samotny wilk i szczenię. Tom 2
- Elryk. Biały wilk. Tom 3
- S/N (wilk z S/N)
- Samotny wilk i szczenię. Tom 3
- Lupus. Tom 1
- Podziemny krąg. Wilk w matni
- Beastars. Tom 1
- Wiedźmin. Ballada o dwóch wilkach. Tom 7
- Wilcze doły
- Samotny wilk i szczenię. Tom 4
- Wolfhunt. Zguba
- Wilki z Nowego Meksyku
- MUTE – ON/OFF (Wolf)
- Samotny wilk i szczenię. Tom 5
- Wilk morski
- Alpha. Zapłata dla wilków. Tom 3
- Samotny wilk i szczenię. Tom 6
- Anne Bonny. Wilczyca z Karaibów. Tom 1
- Wilki, śpijcie dobrze
- Szary wilk. Panzerkampfwagen VIII Maus
- Wilk, który się zgubił
- Samotny wilk i szczenię. Tom 7
- „Podręcznik dla Superbohaterów. Część 4. Wilk nadchodzi”
- Conan Barbarzyńca. Kolekcja. Prawo wilków. Tom 52
- Samotny wilk i szczenię. Tom 8
- Wędrówek kilka Czerwonego Wilka
- Thorgal. Louve. Tom 1. Raissa
- Jego wilczy sekret – seria
- Wilcy pode drzwi podleźli!
- Wróć mój wilku wróć!
- Thorgal. Louve. Dłoń boga Tyra. Tom 2
- Kajtek i Koko. Śladem białego wilka. Tom 2. Chybiony strzał
- Thorgal. Louve. Królestwo chaosu. Tom 3
- Thorgal. Louve. Crow. Tom 4 – wilczy artykuł nr 75 – spin-off o córce Thorgala
- Thorgal. Louve. Skald. Tom 5 – wilczy artykuł 76









