Czerwone Żagle. Noc Wilka – wilczy artykuł nr 81

Tuż nad ranem można było obserwować zaćmienie Księżyca, zjawisko astronomiczne określane krwawym. Nasz łysy satelita znajduje się wtedy w cieniu planety, stąd bordowy, ciemny cień. Dzisiaj to luz, mamy naukowe wyjaśnienia i chłodną matematyczną kalkulację. Niegdyś dochodziło do masowych manipulacji i zbiorowych histerii. Niemniej „Noc Wilka” Artura Biernackiego jest jeszcze ciemniejsza, bo zalana mrokiem, ale za to spływa krwią.

Luźna adaptacja Howarda i historyczne tło

„Czerwone Żagle. Noc Wilka” to luźna adaptacja opowiadania Roberta E. Howarda pod tym samym tytułem. Luźna jest tu dość kluczowe, bo zmian jest wiele, choćby kluczowe jest przeniesienie czasu akcji. Oryginalnie akcja stylizowana jest na epokę wikingów. Biernacki przesuwa akcję na VI/VII wiek, aby nadać wydarzeniom bardziej historyczny sznyt. W sumie nie ma wielkiego znaczenia w odbiorze tej historii, ale fakt, że najazdy Jutów, Anglów i Sasów na Brytanię to doskonałe tło dla wartkiej przygodówki.

Dostajemy też prolog do głównych wydarzeń, w którym Cormac nie jest jeszcze wojownikiem Wulfhere’a Harsaklifna. U Biernackiego pojawia się też tajemnicza i mroczna Morrigan. Dzisiaj pewnie nazwalibyśmy ją gotką, bo nie stroni od czarnych strojów, mocnego makijażu i towarzystwa kruków. Wcześniej nazwać by ją można wiedźmą lub zwyczajnie czarownicą.

Morrigan, Cormac i hołd dla pierwszego Thorgala

Scena prologu ciekawa jest jeszcze z jednego aspektu. Fani Grzegorza Rosińskiego i Thorgala od razu szerzej otworzą oczy. Zresztą Artur Biernacki też najwyraźniej jest wielbicielem starych przygód Syna Gwiazd. Scena oswobodzenia Cormaca przez Morrigan to hołd dla pierwszych stron „Zdradzonej czarodziejki”. Jest skała ofiarna, są łańcuchy i tajemnicza postać, która dyktuje cenę za oswobodzenie. Co prawda Cormacowi nikt nie rozcina policzka, a Morrigan przyszła z krukami, a nie z wilkiem, a sama scena jest u Biernackiego dużo bardziej mroczna, ale w zasadzie początek z pierwszego Thorgala odgrywa się w głowie sam. W końcu czytałem ten odcinek ze sto razy.

To nie koniec skojarzeń z serią Van Hamme’a i Rosińskiego. Jako że kluczowa jest tu noc, kojarzą mi się przede wszystkim odcinki rozgrywane nocą, czyli „Łucznicy” i „Wilczyca”. No i niektóre wieże wyglądają jak ta, w której ukrywany był Krwawy Kamień. Zaskoczenie wojownika, któremu strzała przebija szyję, też mocno kojarzy się z serią o Synie Gwiazd. Czy to źle? No nie do końca, zwłaszcza że Biernacki ma sporo do zaoferowania od siebie.

Mgła, ogień i krwawe najazdy

Pięknie pokazuje łodzie wyłaniające się z mgły. Świetna jest ta scena, gdy Morrigan staje przed Cormakiem. No i sceny w nocy też trzeba pokazać odpowiednio, przecież nie może być wszystko czarne. Na szczęście wystarczy tylko podpalić kilka drewnianych zabudowań albo łodzi i już na niebie pojawia się łuna.

Niestety do rysunków mam też kilka zastrzeżeń. Oczywiście Biernacki ma swój styl, nieco bardziej chaotyczny i mniej szczegółowy niż ten Rosińskiego. Ale nie zawsze niechlujność da się wytłumaczyć umownością. Widać niekiedy niedociągnięcia. Widać warstwę szkicu, która bezwzględnie powinna być pousuwana. Rozumiem, że może to być podkreślenie brutalnej warstwy tego komiksu. No i ja wiem, że w dobie SI to świadczy o tym, że ten komiks był wykonany ręcznie, ale nadal można było go trochę bardziej dopracować. Rozkładówka na plaży powinna być najeżona szczegółami, tymczasem sprawia wrażenie, jakby najlepiej się sprawdziła na ćwiartce strony.

Za to pochwalę artystę za ręczne wykonanie liternictwa. Jest to rzecz nietypowa jak na współczesne czasy, a ciasno i równiutko powbijane literki w dymki, czasem na siłę równane, zwyczajnie nie mają charakteru. Tymczasem u Biernackiego są częścią planszy i stoją na wysokim artystycznym poziomie. W futurystycznym science fiction pewnie by się to nie sprawdziło. W historii o dawnych najazdach i krwawych bitwach sprawdza się to doskonale.

Noc Wilka dla fanów starego Thorgala

Ogólnie „Czerwone Żagle. Noc Wilka” to ciekawa rzecz, którą zwyczajnie musiałem mieć w swojej kolekcji. A jeżeli cenicie sobie pierwsze tomy Thorgala, to już musicie sprawdzić ten komiks.

Czytaj więcej: Thorgal. Zdradzona czarodziejka. Tom 1 – czy nowa edycja od Hachette robi wrażenie?

Informacja o wydaniu

Scenarzysta: Artur Biernacki
Ilustrator: Artur Biernacki
Wydawca: Red Arrow
Seria: Czerwone Żagle
Format: 215×286 mm
Liczba stron: 48
Oprawa: Miękka
Druk: kolor

Szukaj innych wilczych komiksów

1. Człowiek Wilk
2. To nie jest las dla starych wilków
3. Smacznego proszę wilka
4. Rufus. Wilk w owczej skórze
5. Wilcze imperium
6. Wilczyca
7. Pan Kawalarz Wilk
8. Wilcze sny
9. Synowie Białego Wilka
10. Wilk (z szuflady)
11. Noc wilczej strzelby
12. Wilki i koźlęta
13. Serce wilka
14. Jego wilczy sekret. Tom 1
15. Śladem białego wilka
16. Szósty rewolwer. Tom 5. Zimowe wilki
17. Zima wilka
18. Samotny wilk i szczenię. Tom 1. Szlak śmierci
19. Wilki w ścianach
20. Wilcze dzieci
21. Ognisty wilk w Smallville
22. Wilczyce deszczu
23. Dwa małe wilczki
24. Borka i Sambor. Wilki
25. Błękitna jaszczurka. 4. Uśmiech wilka
26. To nie jest BICEPS dla starych wilków
27. WILK
28. Czerwone wilczątko
29. Król Wilków
30. Tetfol. 1. Syn wilka
31. Lisica i wilk
32. Lux in tenebris. 2. Wilcza gontyna
33. Wilczyca i czarny książę. Tom 1
34. Yakari. W krainie wilków. Tom 8
35. Kapitan Kloss. Gruppenführer Wolf
36. Królewska Krew. Tom 3. Wilki i królowie
37. Wilki. Historie prawdziwe
38. Samotny wilk i szczenię. Tom 1 (nowa edycja od Hanami)
39. Wydział 7. Wilki. Zeszyt 10
40. Adaptacje literatury, Biały kieł
41. Dwa gwoździe. Tom 2 (Telefon do piekła, Matka wilków)
42. Samotny wilk i szczenię. Tom 2
43. Elryk. Biały wilk. Tom 3
44. S/N (wilk z S/N)
45. Samotny wilk i szczenię. Tom 3
46. Lupus. Tom 1
47. Podziemny krąg. Wilk w matni
48. Beastars. Tom 1
49. Wiedźmin. Ballada o dwóch wilkach. Tom 7
50. Wilcze doły
51. Samotny wilk i szczenię. Tom 4
52. Wolfhunt. Zguba
53. Wilki z Nowego Meksyku
54. MUTE – ON/OFF (Wolf)
55. Samotny wilk i szczenię. Tom 5
56. Wilk morski
57. Alpha. Zapłata dla wilków. Tom 3
58. Samotny wilk i szczenię. Tom 6
59. Anne Bonny. Wilczyca z Karaibów. Tom 1
60. Wilki, śpijcie dobrze
61. Szary wilk. Panzerkampfwagen VIII Maus
62. Wilk, który się zgubił
63. Samotny wilk i szczenię. Tom 7
64. „Podręcznik dla Superbohaterów. Część 4. Wilk nadchodzi”
65. Conan Barbarzyńca. Kolekcja. Prawo wilków. Tom 52
66. Samotny wilk i szczenię. Tom 8
67. Wędrówek kilka Czerwonego Wilka
68. Thorgal. Louve. Tom 1. Raissa
69. Jego wilczy sekret – seria
70. Wilcy pode drzwi podleźli!
71. Wróć mój wilku wróć!
72. Thorgal. Louve. Dłoń boga Tyra. Tom 2
73. Kajtek i Koko. Śladem białego wilka. Tom 2. Chybiony strzał
74. Thorgal. Louve. Królestwo chaosu. Tom 3
75. Thorgal. Louve. Crow. Tom 4 – wilczy artykuł nr 75 – spin-off o córce Thorgala
76. Thorgal. Louve. Skald. Tom 5 – wilczy artykuł 76
77. Thorgal. Louve. Królowa czarnych elfów – wilczy artykuł nr 77
78. Thorgal. Louve. Nidhogg. Tom 7 – wilczy artykuł nr 78