Czas na komiks

Recenzje komiksów Marvel, DC Comics, Image, newsy, konkursy. Wszystko o komiksach

Czerwone Żagle. Noc Wilka – wilczy artykuł nr 81

przez · Opublikowano · Zaktualizowano

Tuż nad ranem można było obserwować zaćmienie Księżyca, zjawisko astronomiczne określane krwawym. Nasz łysy satelita znajduje się wtedy w cieniu planety, stąd bordowy, ciemny cień. Dzisiaj to luz, mamy naukowe wyjaśnienia i chłodną matematyczną kalkulację. Niegdyś dochodziło do masowych manipulacji i zbiorowych histerii. Niemniej „Noc Wilka” Artura Biernackiego jest jeszcze ciemniejsza, bo zalana mrokiem, ale za to spływa krwią.

Czerwone żagle. Noc wilka

Luźna adaptacja Howarda i historyczne tło

„Czerwone Żagle. Noc Wilka” to luźna adaptacja opowiadania Roberta E. Howarda pod tym samym tytułem. Luźna jest tu dość kluczowe, bo zmian jest wiele, choćby kluczowe jest przeniesienie czasu akcji. Oryginalnie akcja stylizowana jest na epokę wikingów. Biernacki przesuwa akcję na VI/VII wiek, aby nadać wydarzeniom bardziej historyczny sznyt. W sumie nie ma wielkiego znaczenia w odbiorze tej historii, ale fakt, że najazdy Jutów, Anglów i Sasów na Brytanię to doskonałe tło dla wartkiej przygodówki.

Dostajemy też prolog do głównych wydarzeń, w którym Cormac nie jest jeszcze wojownikiem Wulfhere’a Harsaklifna. U Biernackiego pojawia się też tajemnicza i mroczna Morrigan. Dzisiaj pewnie nazwalibyśmy ją gotką, bo nie stroni od czarnych strojów, mocnego makijażu i towarzystwa kruków. Wcześniej nazwać by ją można wiedźmą lub zwyczajnie czarownicą.

Morrigan, Cormac i hołd dla pierwszego Thorgala

Scena prologu ciekawa jest jeszcze z jednego aspektu. Fani Grzegorza Rosińskiego i Thorgala od razu szerzej otworzą oczy. Zresztą Artur Biernacki też najwyraźniej jest wielbicielem starych przygód Syna Gwiazd. Scena oswobodzenia Cormaca przez Morrigan to hołd dla pierwszych stron „Zdradzonej czarodziejki”. Jest skała ofiarna, są łańcuchy i tajemnicza postać, która dyktuje cenę za oswobodzenie. Co prawda Cormacowi nikt nie rozcina policzka, a Morrigan przyszła z krukami, a nie z wilkiem, a sama scena jest u Biernackiego dużo bardziej mroczna, ale w zasadzie początek z pierwszego Thorgala odgrywa się w głowie sam. W końcu czytałem ten odcinek ze sto razy.

Czerwone żagle. Noc wilka

To nie koniec skojarzeń z serią Van Hamme’a i Rosińskiego. Jako że kluczowa jest tu noc, kojarzą mi się przede wszystkim odcinki rozgrywane nocą, czyli „Łucznicy” i „Wilczyca”. No i niektóre wieże wyglądają jak ta, w której ukrywany był Krwawy Kamień. Zaskoczenie wojownika, któremu strzała przebija szyję, też mocno kojarzy się z serią o Synie Gwiazd. Czy to źle? No nie do końca, zwłaszcza że Biernacki ma sporo do zaoferowania od siebie.

Mgła, ogień i krwawe najazdy

Pięknie pokazuje łodzie wyłaniające się z mgły. Świetna jest ta scena, gdy Morrigan staje przed Cormakiem. No i sceny w nocy też trzeba pokazać odpowiednio, przecież nie może być wszystko czarne. Na szczęście wystarczy tylko podpalić kilka drewnianych zabudowań albo łodzi i już na niebie pojawia się łuna.

Niestety do rysunków mam też kilka zastrzeżeń. Oczywiście Biernacki ma swój styl, nieco bardziej chaotyczny i mniej szczegółowy niż ten Rosińskiego. Ale nie zawsze niechlujność da się wytłumaczyć umownością. Widać niekiedy niedociągnięcia. Widać warstwę szkicu, która bezwzględnie powinna być pousuwana. Rozumiem, że może to być podkreślenie brutalnej warstwy tego komiksu. No i ja wiem, że w dobie SI to świadczy o tym, że ten komiks był wykonany ręcznie, ale nadal można było go trochę bardziej dopracować. Rozkładówka na plaży powinna być najeżona szczegółami, tymczasem sprawia wrażenie, jakby najlepiej się sprawdziła na ćwiartce strony.

Czerwone żagle. Noc wilka

Za to pochwalę artystę za ręczne wykonanie liternictwa. Jest to rzecz nietypowa jak na współczesne czasy, a ciasno i równiutko powbijane literki w dymki, czasem na siłę równane, zwyczajnie nie mają charakteru. Tymczasem u Biernackiego są częścią planszy i stoją na wysokim artystycznym poziomie. W futurystycznym science fiction pewnie by się to nie sprawdziło. W historii o dawnych najazdach i krwawych bitwach sprawdza się to doskonale.

Noc Wilka dla fanów starego Thorgala

Ogólnie „Czerwone Żagle. Noc Wilka” to ciekawa rzecz, którą zwyczajnie musiałem mieć w swojej kolekcji. A jeżeli cenicie sobie pierwsze tomy Thorgala, to już musicie sprawdzić ten komiks.

Czytaj więcej: Thorgal. Zdradzona czarodziejka. Tom 1 – czy nowa edycja od Hachette robi wrażenie?

Informacja o wydaniu

Scenarzysta: Artur Biernacki
Ilustrator: Artur Biernacki
Wydawca: Red Arrow
Seria: Czerwone Żagle
Format: 215×286 mm
Liczba stron: 48
Oprawa: Miękka
Druk: kolor

Szukaj innych wilczych komiksów

  1. Człowiek Wilk
  2. To nie jest las dla starych wilków
  3. Smacznego proszę wilka
  4. Rufus. Wilk w owczej skórze
  5. Wilcze imperium
  6. Wilczyca
  7. Pan Kawalarz Wilk
  8. Wilcze sny
  9. Synowie Białego Wilka
  10. Wilk (z szuflady)
  11. Noc wilczej strzelby
  12. Wilki i koźlęta
  13. Serce wilka
  14. Jego wilczy sekret. Tom 1
  15. Śladem białego wilka
  16. Szósty rewolwer. Tom 5. Zimowe wilki
  17. Zima wilka
  18. Samotny wilk i szczenię. Tom 1. Szlak śmierci
  19. Wilki w ścianach
  20. Wilcze dzieci
  21. Ognisty wilk w Smallville
  22. Wilczyce deszczu
  23. Dwa małe wilczki
  24. Borka i Sambor. Wilki
  25. Błękitna jaszczurka. 4. Uśmiech wilka
  26. To nie jest BICEPS dla starych wilków
  27. WILK
  28. Czerwone wilczątko
  29. Król Wilków
  30. Tetfol. 1. Syn wilka
  31. Lisica i wilk
  32. Lux in tenebris. 2. Wilcza gontyna
  33. Wilczyca i czarny książę. Tom 1
  34. Yakari. W krainie wilków. Tom 8
  35. Kapitan Kloss. Gruppenführer Wolf
  36. Królewska Krew. Tom 3. Wilki i królowie
  37. Wilki. Historie prawdziwe
  38. Samotny wilk i szczenię. Tom 1 (nowa edycja od Hanami)
  39. Wydział 7. Wilki. Zeszyt 10
  40. Adaptacje literatury, Biały kieł
  41. Dwa gwoździe. Tom 2 (Telefon do piekła, Matka wilków)
  42. Samotny wilk i szczenię. Tom 2
  43. Elryk. Biały wilk. Tom 3
  44. S/N (wilk z S/N)
  45. Samotny wilk i szczenię. Tom 3
  46. Lupus. Tom 1
  47. Podziemny krąg. Wilk w matni
  48. Beastars. Tom 1
  49. Wiedźmin. Ballada o dwóch wilkach. Tom 7
  50. Wilcze doły
  51. Samotny wilk i szczenię. Tom 4
  52. Wolfhunt. Zguba
  53. Wilki z Nowego Meksyku
  54. MUTE – ON/OFF (Wolf)
  55. Samotny wilk i szczenię. Tom 5
  56. Wilk morski
  57. Alpha. Zapłata dla wilków. Tom 3
  58. Samotny wilk i szczenię. Tom 6
  59. Anne Bonny. Wilczyca z Karaibów. Tom 1
  60. Wilki, śpijcie dobrze
  61. Szary wilk. Panzerkampfwagen VIII Maus
  62. Wilk, który się zgubił
  63. Samotny wilk i szczenię. Tom 7
  64. „Podręcznik dla Superbohaterów. Część 4. Wilk nadchodzi”
  65. Conan Barbarzyńca. Kolekcja. Prawo wilków. Tom 52
  66. Samotny wilk i szczenię. Tom 8
  67. Wędrówek kilka Czerwonego Wilka
  68. Thorgal. Louve. Tom 1. Raissa
  69. Jego wilczy sekret – seria
  70. Wilcy pode drzwi podleźli!
  71. Wróć mój wilku wróć!
  72. Thorgal. Louve. Dłoń boga Tyra. Tom 2
  73. Kajtek i Koko. Śladem białego wilka. Tom 2. Chybiony strzał
  74. Thorgal. Louve. Królestwo chaosu. Tom 3
  75. Thorgal. Louve. Crow. Tom 4 – wilczy artykuł nr 75 – spin-off o córce Thorgala
  76. Thorgal. Louve. Skald. Tom 5 – wilczy artykuł 76
  77. Thorgal. Louve. Królowa czarnych elfów – wilczy artykuł nr 77
  78. Thorgal. Louve. Nidhogg. Tom 7 – wilczy artykuł nr 78

Share This:

Tagi: